Ew şopdarên duwanzdekanên hemdem yên Derwêşê evdî bûn.
Duwanzdekanên Derwêşê Evdî bi çekên xwe yên ferdî û bi doçkayek ku
çekdarên PDK’ê li pey xwe hiştibûn, pêşî li qirkirina civaka xwe girtin.
Dema zarok, kal û pîr bê hevî ber bi çiyê ve hildikişiyan, çav li wan
diketin hinekî dilê wan hênik dibû. Bi xêra berxwedana wan û gerîlayan,
bi sedhezaran kes ji fermanê rizgar bûn. Wan ji bo ku xwe ji fermanan
biparêzin artêşa xwe ava kirin. Dema çavê xelkê li vê hêzê ket, êdî his
kir ku ew ê di nava ewlehiyê de bin. Ji bo careke din tradejî û êrişeke
bi vî rengî bi serê civaka wan de neyê, bi xweparastin, sazîbûn û
rêxistinbûnê bersiv dan dagirkeran. Her çiqas birîna Şengalê kûr û giran
be jî jin, ciwan û bi giştî xelkê Şengalê nehişt ku neyar bigihîjin
armanca xwe. Carekê vê civakê bi hêza xwe ya rêxistinî bersiv da
fermanan.
Di dîrokê de bi dehan ferman hatin serê wan, hatin qetilkirin û
ji cîh û warê xwe hatin koçkirin. Lê tevî vê yekê jî li erdnîgariya
Mezopotamyayê wan bi israr hebûn û çanda xwe parastin û ti car paş de
gav neavêtin. Piştî fermana 3’ê tebaxa 2014´an li naverasta xaka pîroz a
Êzîdxanê, findek di şevên tarî de pêket û ronahiya xwe da zarokên
welatê rojê. Li Şengala birîndar li şûna lorîkên bi êş, êdî melodiya
jiyana azad bilind bû. Nezar Bapîr Murad bi navê xwe yê şoreşgerî
Zerdeşt Şengalî jî yek ji wan lehengan bû ku barê dîroka bi êş da ser
milê xwe. Li Şengalê ji dayîk bû û li Şengalê mezin bû. Şervanê
heqîqetê, dildarê dozê, lawê leheng, weke gelek hevriyên xwe, navê xwe
nivisî di dilê zorokên agir û rojê de. Her rêwîtiya şervanekî azadiyê bi
destanên lehengiyê dagirtiye. Û jiyana her şoreşgerekî bi zayîn û
kêliyan ve tijiye. Di dema fermanê de weke gelek heval û hogirên xwe ew
jî bû neferekî têkoşîna azadiyê. Ew yek ji kesê ku destpêkê piştî
fermana 2014´an beşdarî nava
refê têkoşîna azadiya gelê xwe bû.
Dema, bi sedhezaran kesî bê hêvî û
bê mecal xwe li çiyayê Şengalê dan, ew jî weke gelek hevalên xwe bû şewq
û hêvî ji bo civaka xwe. Wî soz da ku êdî wê nehêle civaka wî
trajediyeke mezin ya sedsalê re rû bi rû bimîne. Wî soz da jinên
dîlgirtî ku li bajaran weke kole dihatin firotin, ji zilmê û hovîtiyê
rizgar bike. Ji bo tola fermana 73´an hilîne, beşdarî gelek pêngavan bû û
li dijî çeteyên hov têkoşiya. Di rizgarkirina Şengalê û gundewarên wê
de weke fermandar cihê xwe girt û şer kir. Li dijî dijmin dilê wî tijî
hêrs bû. Ji ber ku wî ji dapîr û bapîrên xwe gelek çîrokên bi êş guhdar
kiribûn. Min di serdanên xwe yên Şengalê de Zerdeşt Şengalî nas kir û pê
re sohbetên min çêbûn. Ew her di hişê min de weke kesekî dilsoz, bi
îdîa û wêrek ma. Xweş sohbetbû.
Mirovekî gelek dilnizim û jîrbû.
Girêdayî çand û dîroka xwe bû. Evîndarê warê Derweş û Edûlê bû. Li
hemberî xweşî û şahiyên civaka xwe gelek hestiyar û hişyar bû. Ji heval û
hogirên xwe gelekî hez dikir. Mexseda dilê wî Şengala xweser û Êzîdxana
azad bû. Dema behsa beriya fermanê dikir pir xemgîn dibû. Nedixwest wan
rojan bîne bîra xwe. Wî dixwest li ser şopa Mamê xwe bibe hevriyê
Berxwedan Tolhildan, Bêrîvan Şengal û Gulçînan. Lê dijminê bêbext destûr
neda ku bigihê van miradê xwe. 15’ê Çile di êrişa dewleta Tirk de li
gundê Digurê yek jê bira, tevî 3 hevalên xwe tevî karwanê nemira bû.
Weke gelek pakrewanan Zerdeşt jî valatiyeke mezin li dû xwe hişt. Lê
tovê ku wan bi keda xwe reşandiye li ser sînga welatê rojê şîn dibe.
Zerdeştek diçe bi sedan tên şûnê.
Dijmin li her derê dijmin e. Nexasim navê wî dijminî
Erdogan be. 2 sal berê weke îro heman dijmînî ango dewleta Tirk bi 72
balafirên cengê, tevî tang û topên xwe êriş birin ser Efrînê. Berxwedana
serdemê li dijî vê êrişa artêşa NATO tam 58 rojan dewam kir. Ev
berxwedan ne tenê ji bo Rojava, Bakur û Rojhilatê Sûrî, ji bo tevahî
gelê Kurd, Rojhilata Navîn û mirovahiyê bû.
Xelkê Efrînê li kêleka şervanên xwe, li dijî êrişên bi
tang, top û balafirên dewleta Tirk destanên lehengiyê nivîsandin,
rûpelên nû di dîrokê de vekirin. Jina leheng Avesta Xabûr bi çalakiya
xwe ya fedayî ku li dijî dagirkeriya dewleta tirk pêkanî bû sembola vê
berxwedanê. Dîsa Barîn Kobanê bi şerkeriya xwe tirs û xofeke mezin xist
dilê dijminê xwe, ji lewma dijmin ji bedema wê ya bê rih jî tirsiya.
Belê, dibe ku berdêl giranbin lê wê encam jî bi heybet be. Helbet wê
roja wan jî bê.
Yorumlar
Yorum Gönder